محاسبات نرم

محاسبات نرم

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «فازی» ثبت شده است

تمام ایده ها از ایده های دیگر برمی خیزند. منطق فازی برخلاف ادعای مطبوعات عمومی، به یکباره ساخته و پرداخته و به جهان علم و مهندسی نیامده است.

نام «فازی» بیان کننده یک ایده یا خانواده ای از ایده هاست که بسیار کهنسال و دارای ریشه های متعددی است. سایه های خاکستری، مرزهای مبهم، ناحیه خاکستری، متضادهای متعادل، هم درست هم نادرست، تناقض، مستدل غیرمنطقی همگی ایده های مختلفی هستند که مبین نام «منطق فازی» هستند.

تاریخ قدیم حالت فازی به دو شاخه در منطق غرب و شرق تقسیم می شود. منطق دودویی و بخش زیادی از جهان بینی ها از ارسطو گرفته شده است. او به ما آموخت که از روش بحث به ظاهر مستدل اما در واقع نادرست استفاده کرده و همواره بین متضادها، بین چیزها و غیر چیزها، بین A و غیر A، افتراق قائل شویم. هرچه این خطوط را بهتر بکشید، ذهن شما منطقی تر و عمق شما دقیق تر خواهد بود.

در مقابل، رهبران بزرگ فرهنگی شرق یعنی «عرفا» بودند. آنها چند معنایی یا ابهام را نه تنها تحمل کرده بلکه آن را تشویق نیز می کردند، بودا در مسیرش به نورانیت معنوی یا روحی (رهایی از شهوات و رنج ها)، جهان کلمات سیاه و سفید را رد کرد و در همان زمان، نشان «ین-یانگ» را که نشانه ای از ترکیب «چیزها و غیر چیزها» و «A و غیر A» بود، عرضه کرد.



اگر بودا ریاضیات و منطق یونان باستان را آموخته بودند، تاریخ متفاوت می شد و جهان امروز ما هم بسیار متفاوت بود.

  • تکراری



دانشگاه آزاد واحد قزوین

17 الی 19 اسفندماه1395


  • تکراری

علم همواره با یک اشتباه همراه بوده است، اشتباهی که همه دانشمندان نیز گویی مرتکب آن شده‌اند.

به طور مثال هر کس باید بتواند بگوید که علف سبز است و قرمز نیست. یا آنکه تعداد ستارگان زوج یا فرد است. هر کدام از این پدیده ها تنها یک پاسخ درست دارند صحیح یا غلط، حالت میانه ای وجود ندارد، اما این مثال ها که در آنها برای هر مسأله ای تنها یک جواب آری یا نه صادق است را نباید به همه چیز تعمیم داد.

اشتباه علم تعمیم این مسأله به تمام پدیده ها بوده است.

همان طور که ارسطو می گوید: «هر چیزی یا باید باشد یا نباشد، چه در حال حاضر و چه در آینده». به عبارتی زبان ریاضی علم، مرزهایی مصنوعی بین سیاه و سفید ایجاد می کند و سفید و سیاه هم‌زمان ممکن نیست.

هنوز در بسیاری از رشته ها، ما فرض را بر آن گذاشته‌ایم که جهانی از سیاه و سفید ها وجود دارند که تغییر نمی‌کنند. فازی بودن طیفی از خاکستری بین سیاه و سفید است. در واقع می‌توان گفت که هر چیزی به طور نسبی درست یا غلط است.

هرچند معمولا لغت «دقیق» در مقابل فازی به کار گرفته می شود، ولی منطق فازی را تعمیمی از منطق کلاسیک خواهیم یافت.

درستی یک گزاره فازی برحسب درجه است.


                               

مطالعه بیشتر: 1) تفکر فازی، بارت کاسکو، انتشارات دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی.

2) منطق فازی و کاربردهای آن، اسفندیار اسلامی، انتشارات دانشگاه شهید باهنر کرمان.

  • تکراری